Pindakaasvloer
Zwoebe 13-01-11 2 Reacties
Laten we eerlijk zijn, mensen worden aangetrokken door gekke kopjes. Een kopje met het woord ‘pindakaasvloer’ erin doet u eerder op een link klikken dan wanneer er gewoon ‘laminaatvloer’ had gestaan. Of ‘pindakaaspot’. Het is lekker gek, een pindakaasvloer. U ziet zichzelf er al bijna als een soort Evert van Benthem overheen glijden. U hoort zichzelf zeggen: ‘skaatser, of boer’. En dan glijdt u weer verder over de vloer. Want daar waren vloeren vroeger voor: schaatsers nadoen. Pindakaasvloer is een nostalgisch woord.
En toch ook een modern woord. Dat hebben we aan Wim T. Schippers en het Museum Boijmans Van Beuningen te danken. Wim T. Schippers bedacht jaren geleden al het kunstwerk ‘Pindakaasvloer’ en het Boijmans Van Beuningen heeft het nu gekocht. Of aangetrokken. Of gaat het gewoon neerleggen. Ik weet niet precies hoe dat met pindakaasvloeren werkt.
Feit is wel dat u binnenkort het Boijmans Van Beuningen binnenloopt en plotseling middenin de pindakaas staat. Gebeurt het u in de supermarkt, dan is er een verwarde man bezig geweest bij het schap met de pindakaas; gebeurt het u in een museum, dan is het kunst. Uit de vorige zin zou u af kunnen leiden dat ik het maar onzin vindt, zo’n pindakaasvloer in een museum. En dat is het ook, maar juist dat maakt het de moeite waard.
Precies de beweegreden van Wim T. Schippers om dit kunstwerk te bedenken: ‘Alles is in principe zinloos en onzinnig, maar daarom nog wel de moeite waard’, aldus Schippers. Great minds think alike, vooral als de ene great mind eerst het artikeltje heeft gelezen waarin de beweegreden voor het bedenken van de Pindakaasvloer van de andere great mind wordt uitgelegd.
Ook al bedacht ik het niet zelf, het is natuurlijk wel waar. Alles is in principe zinloos en onzinnig, maar daarom nog wel de moeite waard. Zou ik levensmotto’s niet iets verschrikkelijks vinden, dan zou dat ‘em wel zijn denk ik. Fantaseren over een junk die op een hele grote komkommer met wieltjes zachtjes langs je rijdt en fluistert: ‘Psst, hele grote komkommer op wieltjes kopen?’; zinloos en onzinnig, maar wel de moeite waard. Zeker als je jezelf er op een grote radijsskippybal bij fantaseert.
Nog mooier is het wanneer je het niet fantaseert, maar het echt gebeurd is. Tijdens het EK 2008 naar de Duitse stad Oldenburg afreizen om er in een kroeg, als een stel Zweden verkleed, te supporteren bij Zweden – Spanje, terwijl één vriend juist een rood shirt draagt, een grote plaksnor onder z’n neus heeft hangen en een sombrero op z’n hoofd heeft. Of na de uitschakeling van het Nederlands Elftal op het WK van 2006 zo vanuit de kroeg naar Terschelling afreizen en daar gekleed in een gele poncho de hele dag door de regen rijden op een tandem. Allebei echt gebeurd, zinloos en onzinnig, maar zeker de moeite waard.
Het geldt ook voor het gehele oeuvre van Wim T. Schippers: zinloos, onzinnig maar zeker de moeite waard. Zo liet hij ooit een toneelstuk opvoeren door een stel herdershonden. Een hele schouwburg die kijkt naar wat blaffende herdershonden. Prachtig. Daarnaast is Wim T. Schippers ook nog eens de stem van Ernie. Alhoewel het natuurlijk valt te betwijfelen of dat zinloos en onzinnig is; kinderen leren veel over het alfabet, getallen en duiven dankzij Ernie. En dat je beter geen banaan in je oor kunt stoppen, dat ook natuurlijk.
Nou ja, hoe het ook zij, Wim, trek je nooit wat aan van mensen die pindakaasvloeren niet snappen, dat zijn maar saaie mensen. Hup Wim!
Vanaf een pindakaasvloer, of met een banaan in je oor; volg ons op Twitter!
Het toneelstuk met honden:
De Pindakaasvloer van Wim T. Schippers is inmiddels helemaal af en ligt in zaal 52 in Museum Boijmans van Beuningen!
Wil je meer te weten komen over de Pindakaasvloer of Wim T. Schippers zelf? Kijk dan op ArtTube voor een interview met de kunstenaar.
http://arttube.boijmans.nl/nl/
Op ArtTube vind je tevens de ‘Pindakaaspost’ waar bezoekers via video vragen kunnen stellen en antwoord krijgen van Wim T. Schippers!
http://arttube.boijmans.nl/nl/pindakaaspost
Boterham Met Kersenlaminaat.
Hé Schippers!
Hou toch op met je pindakaasvloer! Bah, Volksverlakkerij in het kwadraat! Met een hoofdletter “V”.
Schippers probeert ons steeds maar weer met een schaamtegevoel over onszelf en onze perceptie op te zadelen. Met zijn werk lacht ie ons vierkant in het gezicht uit, onderwijl trekt hij nog een fles goede wijn open, die wij voor hem hebben mogen betalen.
Terwijl het publiek nog eens fronsend naar zijn werk kijkt en zich afvraagt wat hij nou eigenlijk wil zeggen.
Wake up!!! Hij zegt echt hé-le-maal niets.
Behalve: “Ik vind jullie allemaal een stel eikels; met zn allen naar een laag pindakaas op de vloer staan kijken. Ik lach jullie daarom fijntjes uit, het liefst recht in je gezicht, voor de juiste impact. En als klap op de vuurpijl krijg ik daar ook nog eens een ruime vergoeding voor…van JULLIE. Is dat geen giller?”
Als meneertje morgen bedenkt dat het wel een idee is om een ´Boterham Met Kersenlaminaat´ tentoon te stellen, staan we gewoon wéér in de rij. Met de gemeenschapsportemonnee in de hand.
Wéér met dezelfde rimpel in t voorhoofd: “Wat wil de grote meester ons nou weer vertellen?”
Want schippers is alleen uit op gemeenschapsgeld, maar dat is natuurlijk ook gewoon ONS geld. Alleen hebben we daarover niets te zeggen.
Neen, dat geld wordt beheerd door mensen die er voor GELEERD hebben, met KENNIS van Echte Kunst… Het feit dat deze mensen door ellenbogenwerk en gekonkel gelegitimeerd zijn om over gemeenschapsgelden te beschikken, is blijkbaar het bewijs van hun kunde.
Grappig is natuurlijk het effect van het willen nalaten van een discutabele erfenis, als museumdirecteur. Want vergeet de onmetelijke ego’s niet van museumdirecteuren.
Dat men het jááren later nog over je heeft: “Wát een lef, wat een moed had die man! Die is van de “Pindakaasvloer”…
Nou, meneertje Schippers faciliteert deze types maar al te graag, tegen de juiste vergoeding.
Schippers heeft nog NOOIT een waardevolle bijdrage aan de kunst geleverd. Hij gedraagd zich als een halfbakken therapeut die maar niet kan laten om ons een spiegel voor te houden. Hopende dat we onszelf maar weer totale incompetentie toeschrijven omdat we hem eigenlijk gewoon niet kunnen volgen. Dus volgen we hem maar, want dat zal wel het goede zijn. Stel je voor dat je de Magie van Willempie Schippers zou verbreken…oeoeoeoeh!
‘Alles is in principe zinloos en onzinnig, maar daarom nog wel de moeite waard’, aldus Schippers, ‘zolang het maar schuift’, vergeet schippertje er volledigheidshalve bij te zeggen. De decadente plaklul. “Great minds think alike, vooral als de ene great mind eerst het artikeltje heeft gelezen waarin de beweegreden voor het bedenken van de Pindakaasvloer van de andere great mind wordt uitgelegd”, ik sluit me er bij aan.
Wat meneertje Schippers in wezen tentoonstelt is z’n eigen arrogantie en een ongepaste zelfingenomenheid.
LUL!
Is wat ik daarop heb te zeggen.
Afz. Jaap T. Amsterdam
P.s. Nu is het wachten op Schippers ultieme masterpiece, “Dweilen met de Kraan Open”: Schippers met schortje voor, in een soort aquarium. In de hoek zien we een lopende kraan, Schippers probeert wanhopig om het gemorste water weer op te dweilen, de dweil uit te wringen in een emmertje. Maar het water loopt te snel en zijn dweiltje kan het niet meer aan. Langzaamaan loopt het aquariumpje voller en voller. Schippers trekt zijn bekende “in-het-nauw” bekkie, als hij ontdekt dat hij er bovenlangs niet uit kan. Met een hachelijk einde van de grote meester zelf als gevolg.
Kan niet wachten!
P.s.2 @moderator: als bepaalde woorden in dit stukje als ongepast worden opgevat, bedenk dan a.u.b. dat dit ook als KUNSTvorm is bedoeld.